31-03-07

Prinses Sneeuwwitje op het Bal

 

Op een dag liet Prinses Doornroosje weten dat er binnenkort een bal gegeven zou worden in Sprookjesland. Zij zou er heen gaan met haar Prins, en vroeg aan Prinses Sneeuwwitje en Prinses Cinderella of ze ook mee wilden. Prinses Cinderella zag dat meteen zitten, Prinses Sneeuwwitje kreeg een kleine zenuwtoeval. "Bals, dat is niks voor mij!" riep ze meestal. Of het typische excuus "Ik ga alleen maar naar een bal als ik een Prins heb." Dit om maar even te zeggen dat Prinses Sneeuwwitje nog nooit in haar hele leven naar een bal was geweest. Toch was ze steeds nieuwsgieriger over het concept 'bal', en dus liet ze zich vermurwen door het smekende gezichtje van Prinses Doornroosje. Omdat ze eigenlijk wilde dat haar eerste bal helemaal perfect zou zijn, ging ze op zoek naar een Prins, die eerst wel toestemde maar vervolgens niet meer meekon. En omdat Sneeuwwitje nogal verlegen is (en vooral een beetje lui) besloot ze dan maar zonder Prins te gaan. "Bals," zei ze tegen zichzelf, "dat is niks bijzonders."

Maar toen de dag van het bal eindelijk was aangebroken, liep Prinses Sneeuwwitje toch al de hele dag op haar tanden te bijten. Dat is namelijk een vervelend trekje, als ze niet op haar gemak is. Ze ging naar de kapper, snoerde zich in een korset (bij wijze van spreken) en liet Keizerin Mamie haar nagels lakken. Met balkostuum (het blijft nog altijd Sneeuwwitje) in haar rugzak gepropt vertrok ze toen richting kasteel van Prinses Doornroosje. Toen ze aankwam werd ze meteen vrolijk begroet door de Wolf van Doornroosje, en ontmoette ze eindelijk de Prins. Ze vond dat Doornroosje inderdaad door een goeie was wakkergekust. Vervolgens begon het hele aankleden-ritueel, dat Sneeuwwitje verrassend genoeg geweldig vond. Ze waren net klaar toen Prinses Cinderella aankwam. Samen met de Koning en Koningin dronken ze nog een glaasje schuimwijn, en toen was het tijd om te vertrekken.

Over de rode loper liepen de drie Prinsessen en de Prins een beetje bibberend in hun mouwloze baljurken de zaal waar het bal gehouden werd binnen. Daar was het lekker warm en best druk. Prinses Cinderella merkte op dat andere Prinsessen af en toe lelijke blikken wierpen, maar daar had Sneeuwwitje niet zo'n zicht op. Ze had het veel te druk met niet te struikelen op haar hakken, en niet omver gelopen te worden. Met een drankje in de hand besloten de Prinsessen en de Prins het livegroepje te gaan bekijken. Het was een covergroepje, en vermoedelijk hadden ze graag gewild dat ze Les Truttes waren, maar dat was een beetje hoog gegrepen. Toch meenden ze het allemaal enorm, aan hun gezichtsuitdrukkingen te zien. De Prinsessen en Prins hadden het na een poosje wel gezien, dus gingen ze even 'loungen'. Gelukkig werd vervolgens de muziek beter, om niet te zeggen perfect om op te 'shaken', en dus werd er weer koers gezet naar de dansvloer. Tot haar grote verbazing bleef Sneeuwwitje overeind op de gladde vloer, en amuseerde ze zich enorm.

Het was echter dit keer niet Prinses Cinderella, die om twaalf uur thuis moest zijn omdat de betovering anders verbroken zou worden. Het was Prinses Sneeuwwitje, die door Keizer Glennie opgehaald zou worden om twee uur en dus het bal moest ontvluchten. Liefst niet met een achtergelaten schoentje, er was toch nergens een deftige Prins te vinden die het zou willen oprapen. In elk geval besloten Prinses Doornroosje en haar Prins nog te blijven, en omdat Prinses Cinderella ook naar huis wilde, kreeg die de opdracht om Sneeuwwitje naar haar koetsier te brengen. Twee Prinsessen in de auto, die geen van de twee de weg weten, dat is vragen om problemen. Na vijf minuten waren ze al hopeloos verdwaald. Gelukkig is Keizer Glennie behalve een keizerlijke koetsbestuurder ook een Goede Fee-man. Hij wist de panikerende Prinsessen te kalmeren, kreeg ons op een plek waar hij ons kon vinden en stond daar dan ook binnen de drie minuten. Hij wees Prinses Cinderella de goede weg terug, en bracht Prinses Sneeuwwitje veilig naar huis. Hielp haar ook uit haar veiligheidsspeldenkorset, want zo diep in de nacht zou dat het geduld van de Prinses behoorlijk op de proef hebben gesteld als ze het zelf had moeten doen. Ze zwaaide haar koetsier uit en kroop toen in haar bed. Voordat ze net als Doornroosje honderd jaar in slaap viel, bedacht Prinses Sneeuwwitje nog dat bals misschien toch wel iets voor haar zijn. En dat ze het de volgende keer wel bijzonder en helemaal perfect zou willen maken. Mét een Prins. En toen viel ze in slaap.

Van honderd jaar slapen kwam echter niets in huis. Om kwart voor tien werd Prinses Sneeuwwitje uit haar slaap gewekt, niet door de Liefde van haar Leven, maar door een berichtje van 007. "Hoe was het bal? We gaan om tien uur zwemmen, he!" Vervolgens brak Sneeuwwitje het snelheidsrecord door binnen de vijf minuten Kaat Piraat op te bellen of ze nog mee kon, in haar kleren te springen en een dinosauruskoek uit de lade te halen als ontbijt. Lijfelijk wel wakker, maar geestelijk absoluut niet sprong ze om half elf het zwembad in. En ze heeft achthonderd meter gezwommen vandaag. De vakantie is begonnen.

 

14:22 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.