11-04-07

Sneeuwwitjes eerste safari

 

Deze zomer wordt ik Ranger, en ga ik op safari met een groep dappere kinderen en zes andere stoere Rangers. Maar vanzelf word je geen Ranger natuurlijk, en daarom vertrokken we gisteren al een keertje richting Beekse Bergen, om alvast wat avontuur op te doen.

Het avontuur begon voor Elsje en mij al om 6 uur 's ochtends bij het opstaan. Ook de anderen bleken heel vroeg uit hun nestje gerold te zijn, dus we waren niet de enigen die na een paar uur onze klop kregen. We waren wel zowat de enigen die helemaal met de trein tot in Tilburg reisden, wat ons een goeie twee uur reistijd en net geen dertig euro heeft gekost. Goed ja, échte safari's kosten nog wel wat meer geld en tijd, dus als je het zo bekijkt kwamen we er nog mooi vanaf. Op de bus naar het safaripark kwamen we de helft van de andere Rangers tegen, de andere helft stond aan de ingang. Bart kreeg ons naar binnen, en toen kon het avontuur beginnen. We splitsten in twee groepen, en wij namen de bussafari naar Kongo. Daarvoor moesten we door Afrika en een stukje door Azië, en zagen we zebra's op het pad, cheeta's die rustig naar de voorbijrijdende auto's en bussen keken en neushoorns die dienden om het jachtinstinct van die cheeta's op peil te houden. Er werd een stuk neushoornstront door de bus doorgegeven (neushoorns zijn graseters, dus dat zijn eigenlijk klompjes hooi), we zagen dieren waarvan ik de naam voor het ogenblik al niet meer weet maar ze leken allemaal op koeien en herten, én ik besloot dat ik een kraanvogel zou willen zijn (ondanks de vogel, ja), omdat die eens hij zijn partner gevonden heeft er voor de rest van zijn leven bij blijft. Goed, kraanvogels hoeven geen negentig jaar te leven, maar toch klonk het mij behoorlijk aanlokkelijk.

Het tweede avontuur van de dag, of het derde al, als je de reis meerekent, was voor mij eentje waar héél veel moed voor nodig was. We gingen naar de roofvogelshow. Nu moet je weten dat als er iets is waar ik bang voor ben, het wel vogels zijn. Als ze ver uit de buurt zijn of ergens achter tralies of glas wil ik er nog wel naar kijken. Maar zodra een vogel de mogelijkheid en de intentie heeft om wild flapperend boven mijn hoofd te gaan vliegen, zou ik het liefst onder de grond willen kruipen. Dat zelfs dat niet helpt leerde ik tijdens de show, toen één van de vogels vrolijk in een tunneltje onder de grond dook omdat daar misschien wel een prooi zat. Toch vond ik die vogel nog de leukste die erbij zat, hij vloog namelijk niet (hoewel hij het wel kan). De vogel stapte rustig zonder te veel molenwieken met zijn vleugels rond, hij kon zelfs potjes omdraaien om te kijken of er iets onder lag en dook vol enthousiasme in een vuilnisbak om er zijn snoepje uit te vissen. Dat was dus een leuke vogel. Uilen, oehoe's, valken en gieren daarentegen, vind ik nog steeds maar niks. Ik zat zowat met mijn hoofd in mijn kraag en zo in elkaar gedoken mogelijk, maaar ik heb het overleefd. Angsten onder ogen zien en zo van die dingen.

Na de roofvogelshow was het tijd om ons lunchpakket op te eten in het Kongorestaurant. Daarna deden we de wandelsafari terug naar het begin van het park. Zo zagen we heel wat apensoorten, beren, wrattenzwijntjes, en alvast van in de verte wat giraffen en olifanten. Van die giraffen zouden we nog wat zien, maar dat wisten we toen nog niet. We haalden moeiteloos de safariboot, zochten een plekje met een goed uitzicht en kozen het ruime sop. De gids bleek heel veel van de dieren die we tegenkwamen te weten... laat de grote meerderheid van die dieren nu net vogels, eenden en ganzen geweest zijn...

We kwamen netjes op tijd terug aan land om bijna meteen weer in de bus over te stappen, voor het volgende deel van de bussafari. En dat was er eentje met gegarandeerd spektakel! We zagen eerst hertjes en een vrachtwagen die vast was geraakt in de... eh... modder, maar de beste show kregen we van de giraffen. De bus stopte voor de uitleg, en meteen stoven de zebra's op ons af om zich aan de bus te schuren. Een paar giraffen kwamen ook dichterbij. Twee van hen, een vrouwtje en een mannetje, waren al een hele dag achter elkaar aan aan het lopen, het vrouwtje had blijkbaar geen zin in giraffenseks, het mannetje liet zich niet afschepen. Omdat een paar andere giraffen ons de weg bleven versperren en de bus als lolly gebruikten, hadden we eersteklas uitzicht op de giraffenporno. Iedereen supporterde als gek voor de mannetjesgiraf, en eventjes was het bijna zover, maar helaas wist het vrouwtje zich toch weer los te krijgen. Na zo'n opwinding waren de kangoeroes toch maar een beetje teleurstellend, want aangezien dat nachtdieren zijn lagen zij allemaal lekker lui op hun zijkant naar ons te kijken.

Na de bussafari gingen we nog even op zoek naar de dieren die we nog niet gezien hadden, zoals de grootste olifant van Europa, Calimero (geweldig gekozen naam), de gorilla's en de apen in het apenverblijf, de geitjes op de kinderboerderij die je dus níet mag oppakken ook al zijn ze ontzettend schattig, en de stokstaartjes. En daarna waren we allemaal moe, en zat onze dag erop. Of... nog niet helemaal... Elsje en ik moesten eerst nog wachten tot er een bus aankwam, vervolgens sloegen we een voorraadje eten in terwijl we in Tilburg op de trein zaten te wachten. In Roosendaal konden we gelukkig direct op de trein richting Antwerpen springen. Van het station ging het toen met de tram naar Linkeroever, en daar moesten we ook nog eventjes wachten tot we de bus naar huis konden nemen. Ik was om tien uur thuis, wat wil zeggen dat ik vijf uur onderweg ben geweest, Elsje deed er nog minstens een kwartier langer over voordat ze in haar bedje kon. Maar... 't was een fijn avontuur. Ik heb alvast zin in de échte safarivakantie deze zomer!

11:06 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.