06-05-07

Een stiekem verjaardagsfeest

 

Elsje verjaarde in de paasvakantie. Dat is een vervelend moment om 18 te worden. Veel mensen zijn op eindreis, hebben het druk met blokken of zijn druk bezig met de voorbereidselen van een andere jarige die een fuif organiseert. Dus vergaten we Elsjes verjaardag. Of, dat dacht ze ten minste.

In werkelijkheid hadden we alles minutieus gepland. Vorige zondag werd ze door haar vriendje, Jack Wolfspack, wakkergemaakt. "Kleed je aan, we gaan naar Brussel." Hij maakte haar rugzak, troonde haar mee naar buiten en samen wachtten ze op hun lift naar "Brussel". Die lift, dat was een zilverkleurige limousine, bestuurd door 007. Co-piloot Kaat Piraat en stewardess Sneeuwwitje begeleidden Elsje naar haar zitplaats. Ze werd geblinddoekt met een trendy roze sjaal, en vervolgens kon de geheime rit beginnen. Zes keer rondom hetzelfde rond punt, en daarna door de polders zodat we minstens een kwartier verloren en nog steeds op amper een kilometer van Elsjes huis waren. Tegen die tijd was ze de oriëntatie al kwijt, en konden we koers zetten naar de echte bestemming. Stiekem reden we nog langs het huis van de Pretty Nurse, die met de volgauto en Blokje achter ons aan kwamen. De hele rit barstte Elsje bijna van nieuwsgierigheid, maar haar autogenoten hielden de lippen stijf op elkaar!

Eindelijk kwamen we aan in het Provinciaal Domein van W. We besloten er eerst wat door de natuur te wandelen, vonden een mooi grasveld en stalden daar onze picknick uit. Aardappelsla van 007, groentjes van Blokje, brood van Kaat Piraat, pasta en rijst van de Pretty Nurse, kaas en feta van Jack Wolfspack en appeltaart van Sneeuwwitje. Officieel van de mama van Sneeuwwitje, aangezien mijn kookkunsten nogal te vermijden zijn. Nadat Elsje haar eerste cadeautje kreeg, vielen we aan. Geen kruimel bleef er over, behalve van de taart want die wilden we nog voor de helft sparen als vieruurtje. En toen gingen we weer verder.

Het Evenementeneiland was afgesloten, het werd ons verboden om de werf te betreden. Omlopen langs de vijver zagen we niet zitten, en dus deden we gewoon het hek open en liepen we door. Niks werfigs gezien, dus lieten we de hekken gewoon open achter ons. We kozen de weg naar de speeltuin, maar daar waren geen zitplekjes meer vrij. Dus keerden we op een paar stappen terug, en nestelden ons onder enkele laaghangende bomen, met zicht op spetterende mensen in pedalobootjes. Elsje kreeg meer cadeautjes, we genoten van de zon en we vonden een rups. Die rups besloten we mee te nemen op weg naar onze volgende halte: het dierenpark. Na twee minuten was ik echter al beu het kronkeldier met zijn takjes in mijn handen te houden, en gaf ik hem een nieuwe woonplaats naast de vijver.

Om naar het dierenpark te gaan kozen we weer de illegale weg door de werf. Plotseling liep iedereen daarlangs, zaten er zelfs mensen op handdoeken op het gras. Typisch Belgisch, zeker, eens het hek open is tellen de verbodsbordjes niet meer mee. We kwamen in elk geval aan het dierenpark, en namen daar afscheid van Blokje en de Pretty Nurse. Zij moesten op tijd thuis zijn. Dus gingen wij met z'n vieren verder de dierenverzameling bekijken. Jammer genoeg bleek die dierenverzameling voornamelijk te bestaan uit meer soorten kippen en hanen dan je ooit voor mogelijk houdt, een enkel paard en een gestrande zeekoe. Testosterongrapje. We kozen er dan maar voor om richting zwembad te gaan, voor een frisse duik.

Jammer genoeg bleek het zwembad niet open te zijn, en dus nestelden we ons maar weer op een mooi, groot grasveld. We plukten er bloempjes, gaven Elsje haar laatste cadeautjes, aten koekjes en cake en dronken frisdrank. En toen vielen we met z'n allen een poosje in slaap. Toen we weer wakker gekriebeld waren met grassprietjes, lagen we nog een poosje over koetjes, kalfjes en geitjes te praten, en kwamen er ook nog wat testosterongrapjes boven. Tot het tijd was om naar huis te gaan. Op Jack en Elsje stond thuis een wokschotel te wachten, en dus kozen we het hazenpad en reden we terug naar onze bekende wereld.

Toen Elsje en Jack thuis afgezet waren, besloten Kaat, 007 en ik pizza te gaan eten. Daarvoor wilden we ons eerst even verkleden bij Sneeuwwitje thuis, konden we meteen mijn zusje meenemen. En zo veranderden we even in een Hollywoodsoap, de meisjes boven om zich te verkleden, de jongen geduldig beneden wachtend in de zetel. En toen reden we naar Antwerpen, aten de beste pizza ooit en wandelden nog een beetje langs de kaaien. Vooral de marineboot trok mijn aandacht... De frisse wind op onze warmgebrande armen deed deugd. Stilletjes reden we vervolgens terug naar huis, nog nagenietend van de gezellige dag. Van mij mag Elsje gerust nog dikwijls jarig zijn!

 

11:32 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Taart? Kan jij voor mij ook eens een lekkere taart bakken? Ik verjaar ook binnenkort ... en ik heb echt een "berehonger" ...

Gepost door: Baloe | 11-05-07

De commentaren zijn gesloten.