13-07-07

Speelplein Sneeuwwitje: deel 1

 

We zitten intussen een weekje achter, maar vorige week dus konden we met een zucht van verlichting de eerste speelpleinweek achter ons sluiten. Een bijzonder hectische week was dat. Niet zozeer voor mij, aangezien ik dit jaar weer een doodnormale moni ben en geen verantwoordelijke meer. En ja hoor, ik geniet met volle teugen van mijn gebrek aan verantwoordelijkheid en de herwonnen quality time met de kinderen.

De eerste speelpleindag bleef ik thuis. Uitslapen van Werchter, en op nog een keertje op school binnenspringen voor een paar formuliertjes voor tweede zit en Erasmus. En daarna... kon ik het toch niet laten om al op het plein binnen te springen, om een hoop dozen af te zetten en om te zien wat er de volgende dagen op het programma stond. Het beloofde alvast fijn te worden.

Dinsdag. Het Lief Heersbeest bleek alvast in vorm te zijn, want er stond al meteen een hilarische Fata Morgana op het programma. Ik vond het geweldig om eens echt mee te kunnen doen, en liet mij het eerste halfuur gewillig misbruiken als jungleplant om een hangmat aan op te hangen. Gelukkig was ik toen even ergens anders nodig en hoefde ik niet de héle ochtend voor paal te staan. Tegen de middag zag alles er piekfijn uit: je kon op safari in de jungle, er liepen twintig verschillende dieren rond en er reden drie echte safarijeeps rond. Er was ook een apenbrug en King Kong hing aan het plafond. Staat van de prachtige, dure culturele zaal waarin onze burgervader zijn speelplein heeft ondergebracht: verfvegen op de vloer en op de muren. Twee dagen ver. Goed gedaan, Sneeuwwitjes! In de namiddag konden de kinderen film kijken, en de meerderheid koos onder lichte dwang voor Monster House. Er waren er een paar die écht niet wilden kijken, en met hen ben ik dan maar naar buiten onder het afdak getrokken om te schilderen en met de diabolo's te spelen. Best fijn om zo mijn eerste dag kalmpjes door te brengen, maar ik hoopte toch op wat meer zon de volgende dagen. Beetje meer buitenlucht zou de kinderen zeker geen kwaad doen!

Woensdag. Helaas mijn gebeden niet verhoord. De Cluedo van Hij-die-op-een-nerdje-lijkt-maar-het-niet-is en mij moest dus binnen doorgaan. Het ging gelukkig allemaal heel goed: peperkoekhappende kannibalen, een gekke wetenschapper die een panda had vermoord en kinderen die vast kwamen te zitten in een kom vol kwijl waar ze een snoepje uit wilden vissen. In de namiddag was er vrij spel met impulsen, dat was voor mij ongeveer vier jaar geleden dat ik dat nog eens heb kunnen doen. Charlie en ik besloten er meteen iets geweldigs van te maken en we richtten een huwelijksbureau op. Kinderen en moni's op zoek naar een lief waren bij ons aan het juiste adres. Beetje vervelend dat ze nu steeds maar blijven vragen of we al iemand hebben gevonden... ik vind voor mezelf nog niemand, en ik ben bijlange niet zo moeilijk als de jongedames en heren van zes tot twaalf! Onze woensdag werd overigens afgesloten met een prachtig strontverhaal, wie meer wil weten moet maar contact opnemen met het Lief Heersbeest, aangezien hij onze strontspecialist is.

Donderdag. We zouden naar het bos gaan, maar daar stak de regen weer een stokje voor. Dan maar de ene helft van de kinderen in de sporthal, de andere in de grote zaal, en halverwege de dag wisselen. Het Lief Heersbeest en zijn makkertje hadden alweer een hilarische activiteit gemaakt voor in de sporthal. Eerst mochten de oudste kinderen er een drugsspel spelen. Ik moest eigenlijk bij de kleintjes blijven, maar na de pauze heb ik geruild met de Juf. Zij was het kampbewaken beu en ik was het zat om balspelletjes te spelen met kinderen die daar absoluut geen zin in hebben. Kwam mooi uit dus. In de namiddag mochten de kleintjes naar de sporthal, en konden de groten gelukkig buiten pleinspelen doen. In plaats van in de sporthal opgesloten te worden voor de reis rond de wereld mocht ik goddank de brievenbussen in het monilokaal in orde brengen. Dat was mijn redding kennelijk, aan de verhalen van de anderen te horen zouden mijn oren het niet overleefd hebben daar.

's Avonds was het eindelijk de eerste moni-activiteit. Inge Konijntje had een relaxatieavond ingelast. Misschien was dat een beetje misgekozen voor een bende overactieve moni's, maar we deden toch ons best omdat zij zo haar best had gedaan. Het was in elk geval enorm grappig soms, al die dubbelzinnige geesten ook... Ontspannen kon ik mezelf achteraf niet echt noemen, maar 't was allesinds plezant!

Vrijdag. Weer een wisselvallig dagje, maar droog genoeg om af en toe buiten te kunnen. 's Ochtends waren er binnen grote gezelschapsspelletjes te doen, en voor de supermodellen in spe was er een verkleed-, schmink- en dergelijke-activiteit met een aansluitende modeshow. Wie liever buiten wilde, kon pleinspelen gaan doen. In de namiddag was er weer vrij spel, deze keer zonder noemenswaardige impulsen. Tenzij het springkasteel op het OCMW, dan. Daar gingen er een heleboel naartoe, en ik kreeg de leiding over de rest van de kinderen, terwijl Zussie en Charlie gingen evalueren. Eerste keer in drie jaar tijd geen evaluatie op vrijdagmiddag: tof! Ik ben Zussie bijzonder vaak moeten gaan storen. Ongelukjes à volonté, en vervolgens zelfs alarmfase tien toen een diabolo het plafond van onze prachtige dure nieuwe culturele zaal had geraakt en er een tegel naar beneden was gekomen. Tegen het eind van de zomer hebben we het hier wel gesloopt, maar zeg niet dat we niet op voorhand gewaarschuwd hebben!

 

 

22:50 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

nog een fijne avond :-)

grtz

Gepost door: Xerius | 13-07-07

De commentaren zijn gesloten.