15-07-07

Sneeuwwitje's Sommarfest

 

Vorig jaar was het hilarisch... Fristicocktails, scampi die niet gepeld raakten, uitgelachen kasten, liters water om katers te bestrijden, doden achter de zetel, slaapplekjes op de wc, kasten die afgebroken werden, en nog zoveel meer. Dit jaar zou het nog beter worden. Voornamelijk omdat ik ging proberen dertig man in mijn living te stapelen.

Het vroeg een beetje organisatietalent, maar het is gelukt: iedereen vond een zitplekje en iedereen had genoeg te eten. Oma en opa overtroffen zichzelf weer eens, het was om duimen en vingers bij af te likken. Naar het schijnt, want zelf had ik dankzij de vermoeidheid en vermoedelijk ook dankzij de nootjes om vier uur nergens meer ruimte over in mijn buik. Twee happen kippenboutje, wat groentjes en pasta en een ribbetje, meer niet. Muizenmartje sloeg weer toe, maar het was in elk geval wel gezellig en als ik niet at had iemand anders ten minste meer eten.

Na het eten kropen we weer met z'n allen bij elkaar. Nu en dan ging er eens een vriendje door dat de volgende dag moest werken, maar er bleef nog genoeg volk over om mij nog zorgen te moeten maken over hoe ik die allemaal een slaapplekje moest gaan geven. We speelden een spelletje Weerwolven, en toen gingen we films uitbeelden. Vooral Der Untergang van Koningin Isabella was schitterend, maar er zijn toch ook wel andere memorabele uitspattingen geweest. Strontverhalen van het Lief Heersbeest, weirde uitbeeldingen, gevallen glazen, lachen, lachen en nog eens lachen. Het was een zalige avond, zo zalig dat we erin slaagden om 007 te doen blijven logeren.

Tegen half vijf begon het verstand af te haken en besloten we het goede voorbeeld te geven. 007 haalde zijn dekentjes, ik stopte de heel vermoeide kindjes in mijn eigen slaapkamer, verlootte het plekje naast mij in het dubbele bed aan het Lief Heersbeest en wachtte vervolgens tot de benedenslapertjes allemaal een matras, een deken en een plekje hadden voordat ik zelf ging slapen. Nouja. Slapen. Beneden bleef het feest, vooral 007 had blijkbaar zijn tweede jeugd gevonden. Of zijn derde. Het Lief Heersbeest en ik lagen ook nog een poosje te kletsen, en elkaar wat te pesten en te porren. Nachtje om nooit te vergeten zeker...

De volgende ochtend waren ze daar beneden al veel te vroeg op, maar het Lief Heersbeest en ik slaagden erin om zo lang te blijven liggen onnozel doen dat we toch een paar van de slapertjes niet naar huis hebben kunnen zwaaien. Virtuele knuffels per sms dan maar. Toen we het echt niet langer hielden gingen we pas naar beneden om te ontbijten, en in één klap door wat speelpleinvoorbereidingen te maken. Toen het volgens de klok (de echte, niet onze biologische) middag was kwam Elsje langs, want die had ook nog wat safarihulp nodig. Het bleef maar gezellig, zelfs toen oma en opa kwamen om op te ruimen (wat met hulp van de anderen binnen het half uur gedaan was). Iets na zessen was Leentje-van-opt-hoekje de laatste om weg te gaan, en werd het huis weer vreemd leeg. Ik ging mij gelijk een beetje eenzaam voelen, maar gelukkig was Monster er nog steeds.

We keken nog een poosje televisie, aten een restjescreatie die alleen een Monster uit haar mouw kan toveren en die dan nog lekker smaakt ook, keken nog wat meer tv en hingen wat rond op het net voor de voorbereidingen af te drukken. En toen gingen we slapen. Vroeger dan anders, maar nog altijd niet vroeg genoeg om de volgende dag serieus fit te zijn... Maar voor zo'n geslaagd feestje hebben we dat graag over! Slapen kan ik nog altijd in augustus!

 

12:00 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.