23-07-07

Safarisneeuwwitje: deel 1

 

Ik had er eerlijk gezegd absoluut geen zin in, ik wilde mijn speelplein niet achterlaten en ik had schrik voor mislukkingen. Maar het werd dan toch zaterdagnamiddag, Elsje kwam mij halen en we vertrokken naar onze kampplaats in de buurt van de Beekse Bergen. Klaar voor de safarivakantie.

De animatoren moesten een dagje op voorhand aankomen, om alles in te kleden en klaar te zetten. We reden eventjes verkeerd maar kwamen toch deftig op tijd aan. Kennis gemaakt met Sissie, de enige van ons team dat we nog nooit gezien hadden. De rondleiding gehad, valiezen boven gezet en bedden opgemaakt. En vervolgens hadden we een probleem. Veggie was er nog niet, en we moesten al beginnen aankleden, maar al onze spullen lagen achter slot en grendel... Toen Veggie er was, met zijn ouders en broers, belde hij toch maar naar de eigenaars-die-op-een-trouwfeest-waren, en gelukkig kwam de man bijna direct om ons uit de nood te helpen. Alles min of meer voorbereid, de volgende dag ineengestoken en het materiaal uitgepakt. De rest was voor morgen. Het was al laat genoeg, tijd om te gaan slapen en morgen fris te zijn dus.

De volgende ochtend vroeg op, en met hulp van Barts ouders en broers alles op tijd aangekleed gekregen. En toen kwamen de kinderen. Ze mochten Safaroeps, ons eigen safaripark, al wat beginnen ontdekken, terwijl de rangers er een soort verkiezingsstrijd hielden voor hun eigen dieren. Ik, de krokodil, Jimmy genaamd (en een beetje homo zijnd) maakte handtassen van papieren leder. Met enkele meisjes, want de jongens zagen dat niet zo zitten. Die gingen liever kokosnotengooien bij Tigerene. Toen de ouders weg waren, begonnen we aan een groot kennismakingsspel met Tesa-tape. Het was redelijk handig, want tegen het einde van de middag kende ik zo goed als alle namen van de vijfendertig kinderen, tegen het einde van de dag kenden Veggie en ik ze effectief allemaal. Na het kennismaken mochten de kinderen hun kamers gaan installeren. Dat beloofde nog tof te worden, opzij de jongenskamer, dan de onze, dan de meisjeskamer en dan nog een meisjeskamer waarin de kookmama's ook nog lagen. En nergens deftige isolatie, dus als er één van de jongens een scheet liet kon ik het horen alsof het gewoon naast mijn bed gebeurde en niet in de kamer ernaast. Gelukkig bleef de geur weg. Toen alles geïnstalleerd was konden we gaan eten, macaroni met kaas en hesp. Chance dat Monster niet mee was... Na het eten konden Elsje en ik dan eindelijk onze eerste stress wegwerken, ons eerste spel kwam er alvast aan. Het was nog een beetje aangepast, zodat er niet teveel gewacht en enkel vuilgemaakt kon worden. En zo werd de twisterdrill toch een groot succes, vooral voor de jongens die achteraf mochten glijden over het bebruinezeepte zeil. Iedereen die vuil was werd vervolgens even afgesproeid met de tuinslang, en toen was het bedtijd. De eerste waakdienst van mijn leven gehad, bijna gestikt in een veel te warme kamer... en toen op naar de vergadering en de croque monsieurs van de vijfde maaltijd. Late vergadering, maar oh zo tevreden over de eerste dag!

En hoe de volgende twee dagen eruit zagen? Daar moet je maar even geduld voor oefenen... tot morgen!

20:56 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.