24-07-07

Safarisneeuwwitje: deel 2

 

Om zes uur waren ze wakker, al onze monstertjes... en wij erbij. Koppig bleven we liggen in ons slecht geïsoleerde en totaal niet van lawaai verstoken bed. Tot half acht. En pas om acht uur gingen we doodgemoedereerd de wekker aanzetten. Geen kind dat nog niet wakker was, natuurlijk.

Het eerste spel van de dag was een bosspel van Backie. De kinderen moesten aan de hand van opdrachten puzzelstukken verzamelen, en die uiteindelijk ontcijferen. Het laatste deel van het spel kwam er niet meer van, maar de boodschap werd hen in elk geval toch duidelijk. Na de middag vertrokken we voor een tochtje door de velden. Eerst vertrokken Guy en ik met een groep, daarna kwamen Tigerene en Pinkie ons achterna met de tweede groep. Onderweg lagen enkele dieren op ons te wachten, om een tableaux vivant te maken over de gebeurtenissen in Safaroeps. Zo dachten de kinderen voor het eerst na over het waarom van de mankementen die onze dieren vertoonden. De tocht duurde ietsie te lang, en dus panikeerde ik eventjes dat er na het vieruurtje bijna geen tijd meer over zou zijn voor mijn smokkelspel. Dat was er wel, binnen de vijf minuten hadden alle kinderen mijn zuur verzamelde pilstrips al veroverd, en konden ze beginnen overvallen. Ze ontpopten zich tot ware gangstertjes! Maar het was plezant, ook al snapte niemand op het einde de hints over de dopering van de rangers. Het eten dat op het programma stond was belangrijker: wortelstoemp met worst. Na het avondeten stopten we de kinderen voor het eerst onder de douche, en intussen konden ze rustig knutselen of brieven en kaartjes naar huis sturen. Het ging allemaal zo rustig, dat we ze daarna allemaal bijna zonder problemen in hun bedjes konden stoppen. Goed, ze bleven best wel even wakker nog, maar het bleef nog binnen de perken. De vergadering duurde echter weer lekker laat, (maar we hadden pizza's) en niemand had daarna nog veel zin in spelletjes... Tijd om te gaan slapen, en op naar de volgende dag.

Die begon goddank pas om half zeven voor de meeste kinderen, zodat het maar een uurtje meer was dat die arme moni's van hun slaap beroofd werden. We konden het hen ook niet kwalijk nemen, vandaag stonden de Beekse Bergen te wachten. Met de huifkar trokken we erheen, de moni's verkleed als hun dieren en de kinderen luidkeels MegaMindy zingend. Het eerste wat we deden was de boekjes uitdelen die we de vorige avond hadden zitten volkladden. Het begin van een pestcampagne tussen de dieren onderling, die door de kinderen gretig werd verdergezet. Vertel eens een roddel over Veggie? Kijk eens wat Tigerene over jou heeft geschreven? Geestig. Het eerste wat we van het safaripark zagen, waren de wc's (typisch), mensen op een apeneiland (ook typisch) en de safariboot. Die was eigenlijk toffer dan vorige keer, op de voorbereiding hadden we namelijk een vogelverslaafde gids op die boot zitten, nu zagen we tenminste de serieuze dieren serieus, en verdeden we onze tijd niet aan godweetwelke vogel daar in de lucht nu weer vloog. Na de boot gingen we naar de roofvogelshow kijken, maar godzijdank hoefde ik van Veggie niet mee te gaan. Ik heb nog steeds een vreselijke schrik voor vogels, en de opblaaskrokodil op mijn rug maakte dat er niet beter op. Ik mocht in de plaats de kookmama's gaan opwachten. Niet dat die er niet later dan de kinderen waren, maar goed, ik was tevreden. En ik was mijn krokodil kwijt ook, want die moest ik van een ranger in de auto gaan leggen omdat het de apen zou gekmaken. Niet dat we die gezien hebben vandaag, maar goed. Alles doen wat de rangers zeggen, die hebben verdovingsspuitjes bij zich... De kookmama's hadden wafels als middageten gebracht, en die aten we met smaak op. Vervolgens even spelen in de speeltuin en dan op naar de bussafari. Die was minder leuk dan bij de voorbereiding, geen hitsige giraffen deze keer. Wel een paar moni's die de helft van de rit geslapen hebben en de andere helft tegen die slaap aan het vechten waren. Ondergetekende erbij, jawel. Dat heb je als je laat gaat slapen en vroeg wordt wakkergerammeld. Na de bussafari mochten de kinderen weer even spelen, aten ze vieruurtje, en daarna wandelden we terug naar de ingang. De kookmama's hadden daar ons avondeten gebracht, hoe fantastisch kunnen kookmama's zijn! Spaghettivlindertjes in tomatensaus, en yoghurtdessertjes. Er waren een paar veelvraatjes die zich bijna ziek aten omdat het zo lekker was, maar we moesten daarna nog op avondsafari vertrekken. Uitleg bij de dieren die nu al rustig waren en zich effectief lieten zien omdat er geen volk meer rondliep. De kinderen stelden massa's vragen, de ene al slimmer dan de andere (met de nodige ironietekens geschreven, al waren er ook echt slimme vragen bij hoor) en dus moest onze gids haar toertje wat inkorten, anders waren we nog drie dagen aan het wandelen. Toen het jachtluipaard naar ons begon te blazen, gingen we maar weer huiswaarts. De huifkar bracht ons daar veilig en zingend. Thuisgekomen ging iedereen snel zijn pyjama aantrekken en kregen ze nog een stoer rangerverhaaltje van Tigerene en mij. Over een olifant... ja, je kon het heel dubbelzinnig opnemen maar daar waren ze te moe voor op dat moment. Vervolgens raakten ze redelijk snel hun bed in, vergaderden we zonder nog zin te hebben in een vijfde maaltijd wegens teveel gegeten overdag. Volgens mij speelden we zelfs nog een spelletje, maar het kan zijn dat ik mij van dag vergis... het was ook allemaal zo schimmig 's nachts... en laat... Maar zolang ik van de volgende twee dagen morgen netjes verslag uitbreng, is mij dat vergeven, toch?

 

20:12 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.