01-09-07

Sneeuwwitje (Cramme)Rockt!

 

Het laatste festival van de zomer... dat is voor de mensen uit onze buurt Crammerock, een festival in een nabijgelegen buurgemeente van die van ons. Je kan er twee dagen heen, en tegenwoordig openen ze daarvoor ook een wei met een camping. Volgens mijn bescheiden mening moet je goed gek zijn om te willen betalen voor een grasveld van een zakdoek groot waar je de tenten bijna op elkaar moet stapelen en waar je behalve over tentharingen ook over plassen kots moet springen terwijl je dan eigenlijk net zo goed in je eigen achtertuin had kunnen logeren. Maar veel van Sneeuwwitjes vriendjes doen dat dus. Toch zijn er ook enkelen die gewoon twee dagen over en weer komen gefietst of ge-autoreden. En dan is er ook nog dat eentje dat maandag nog een examen heeft en dus enkel vrijdagavond kon meemaken: jawel, Sneeuwwitje.

Ik had voor vrijdagavond gekozen omdat Les Truttes dan op de affiche stonden, en laten dat nu net onze grote helden zijn. Ik had ze deze zomer nog geen enkele keer aan het werk gezien, wat een groot gemis is aangezien onze zomer er doorgaans uit bestaat hen zo vaak mogelijk te volgen (niet door heel België, daar hebben we het budget niet voor, maar toch liefst overal dat enigzins in de buurt is). Nu hadden ze de neiging gehad telkens in de buurt op te treden op een moment dat ik op kamp was, of net de dag voor een examen. Groot was dan ook mijn vreugde dat ze op vrijdagavond naar Crammerock kwamen, en op vrijdagavond kon ik er wel eventjes vantussen. Dankzij het Monster, dat haar best had gedaan om thuis de regeltjes van thuiskomstuur en dergelijke te omzeilen door bij Leentje-van-opt-hoekje te gaan logeren, kreeg ik zelfs helemaal carte blanche. Met als gevolg dat ik pas om half vier thuis was, natuurlijk.

Maar laten we anders even terug gaan naar het begin van de avond. We vonden het grootste deel van onze vriendjes, die daar natuurlijk al van in het begin waren, helemaal vooraan bij Milow. We wrongen ons door de massa om een beetje bij hen in de buurt te raken, en toen Elsje mij wilde knuffelen stond ik plotseling ineens mee frontstage. Ik heb mij daar fijn een half uur schuldig staan voelen omdat ik de plek van de echte fans aan het inpikken was, want ik kan niet eens het ondertussen afgezaagde "You don't know" meezingen, op het refreintje na dan. Toch bleek al snel dat ik beter daar vooraan kon staan, want Les Truttes speelden een paar uur later op datzelfde podium en ik besloot mijn frontstageplekje aan de dranghekkens niet af te geven, al moest ik er op leven en dood voor vechten.

De meeste van mijn vriendjes gingen na Milow naar het andere podium aan de andere kant van de tent, om A Brand te zien. Kon ik van daar ook wel volgen, vond ik. Ik had het te druk met mijn plekje te beschermen, want op het podium waar ik postgevat had, zou na A Brand Sarah Bettens komen, en dat was eraan te merken. Ik wéét dat de eerste rijen bij haar concerten volstaan met de halve lesbobevolking van Vlaanderen. Normaal gezien probeer ik halstarrig bij die andere helft te horen, ik wil nog wel een optreden van haar zien maar vooraan staan hoeft niet per se. Nu moest ik dus wel tussen mijn soortgenoten gaan staan, en godzijdank heeft ze genoeg K's Choice nummers gezongen zodat ik niet uit de toon viel en ik net als de andere dames vooraan vaak genoeg kon meebrullen. Ik hou van K's Choice, en ik heb de eerste twee of drie nummers van Sarah Bettens solo ook nog wel gevolgd ooit, maar daarna dus niet meer. Veel K's Choice-nummers zijn namelijk in mijn brein nogal Engeltje-gelinkt en dus heb ik die een hele tijd bewust vermeden. Toch was het een heel tof optreden, ik heb me heel goed geamuseerd daar vooraan, al had ik erna keihard hoofdpijn en was ik pot-haha-doof.

Mijn andere vriendjes waren na Sarah Bettens ook weer in de buurt geraakt, door de vrouwenmassa heen gedrongen, maar helaas geraakten ze niet meer helemaal aan de dranghekken omdat er een hoop andere Les Truttes-fans (soms zijn wij de enige weirdo's daar, soms moeten we onze helden delen met andere weirdo's) ook naar voor gedrongen waren en ervoor kozen om niet naar Daan te gaan kijken maar hier alvast een plekje warm te houden. Ik had Daan wel willen zien, maar niets ter wereld kon mij mijn plek doen afgeven. Ik moest er al stevig voor vechten want de kerel en zijn vriendinnetje naast mij, bekenden van enkele Trutten, en een bende meisjes-met-chantagemiddelen zoals wij normaal ook zijn maar nu waren we dus gescheiden aan mijn andere kant die de hele tijd probeerden meer plaats voor zich op te eisen. Mij niet gezien, ik bleef waar ik was. Monster en co stond een beetje achter mij, Kaat en co aan de andere kant van de chantagemeisjes (ze hadden een neproos bij... ja, zo kan ik ook een drumstokje krijgen hoor) en Elsje en co daar ergens tussenin. En zo begonnen de Trutten hun Decade of Decadence weer, en vloog de tijd voorbij. Voor we het wisten waren de drumstokken gegooid (àllemaal expres naast mij, ik had toch mijn Animalt-shirt moeten aandoen) en hadden Kaat en de Pretty Nurse een topje gekocht. (En een string, Kaat?)

En toen moest er dringend drinken getankt worden, bleven we nog even staan luisteren en gek dansen bij de Grote Peter Van de Veire Show, en toen was het kwart voor drie en dachten we: "he, laten we maar eens naar huis gaan anders." We zochten de vriendjes die we nog konden vinden op om afscheid te nemen en dansten toen met z'n vieren Ministery of Funny Walks-gewijs de wei over en de parking op. Nee, we waren niet zat want nee, enkel Kaat en ik hadden een Kriek gedronken ergens in het begin van de avond. En toen stapten we in de auto en bracht Kaat ons allemaal veilg thuis. En toen ging ik slapen, wat niet zo goed lukte met al dat lawaai in mijn oren. Nog steeds niet over, trouwens, ik denk dat ik er maar eens over zal moeten denken om oordopjes aan te doen als ik nog veel concerten en festivals ga bezoeken. Kwestie van geen "Gebarentaal met Sneeuwwitje" te moeten beginnen, want doof worden, dat overleef ik écht niet!

 

12:51 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.