06-10-07

Achterstand Inhalen met Sneeuwwitje: Flikkendag

 

Flikken is één van mijn favoriete televisieseries, maar geen haar op mijn hoofd dat er ooit aan gedacht heeft om over de koppen te gaan lopen op Flikkendag. Tot Engeltje dit jaar kwam vragen of ze de schminkkoffers van het speelplein mocht lenen, tegen betaling. En of ik dan naar de Flikkendag kwam om het geld op te halen. Goed, dacht ik, dan maken we daar maar een uitstapje van.

Samen met de Pastoor, Calimero, Monster en Kaat Piraat vertrok ik dus zondag naar Gent. Het begon allemaal al heel goed, want aan het station stonden ze chocolade uit te delen... Niet dat ik dat nog lust, natuurlijk, maar de zin is er soms wel nog. En daarom werd de Flikkendag voornamelijk een enorme schuiver op dieetvlak. Maar dat is even niet belangrijk. We trokken naar de binnenstad van Gent, niet met de tram want mijn Buzzypasloze vriendjes hadden geen zin om te betalen. Het was dus een behoorlijke wandeling, maar we bereikten uiteindelijk toch de plekjes die we wilden bereiken. De Kouter bijvoorbeeld, waar we onszelf toch wel vervloekten dat we ouder dan twaalf geworden zijn en dus geen ritjes meer mochten maken met de politiemotors. Heel jammer... maar voor een ballon is niemand te oud. We zwierven nog wat rond, kwamen Engeltje tegen en sloegen een praatje met haar, hoorden een paar optredens op het Gouden Leeuwplein, we liepen langs de Korenmarkt waar we naar vechtende jongens hebben staan kijken, we zijn over de Graslei gelopen en toen hadden we dorst en omdat de binnenstad overal eivol zat zijn we terug buitenstadwaarts gegaan. Op naar de chocoladebar, want daar waren mijn metgezellen nog nooit geweest.

Niet te doen voor het dieet van Sneeuwwitje, maar één keer zondigen moest dan maar. Witte chocolademilkshakes voor Monster en mij, vanillemilkshake die exact hetzelfde smaakte voor Calimero, een bruine chocolademilkshake voor Kaat Piraat, een bruiswater voor de Pastoor (die zich dus wel aan zijn dieet kan houden, maar die is er natuurlijk nog geen maanden mee bezig) en een duo chocoladefondue die we met z'n vieren niet eens op kregen. Een bijzonder lekkere tussenstop dus. Daarna waren we dan toch te laat voor de rest van de optredens en zo, dus gingen we lekker op een bankje in het zonneke zitten in het Citadelpark. Een beetje plagen, een beetje praten en een beetje foto's maken. En toen we dat helemaal beu waren, gingen we naar het station om de trein van zeven uur te halen.

Iedereen had blijkbaar dat idee. We stonden met massaal veel op de trein te wachten, en natuurlijk was het tijdens de doorreis wel een dubbeldektrein maar nu natuurlijk niet meer. Iedereen wurmde zich dus op de trein, in de tussengangen konden we niet blijven want dan kon er niemand meer instappen, en dus schoven we maar door in het gangpad van de trein zelf. Tot we dan de mensen tegenkwamen die van de andere kant uit hetzelfde aan het doen waren. En toen zaten we dus vast. Stonden we vast, eigenlijk. Geen doorkomen meer aan, al moest er vlak voordat wij uitstapten toch nog een teddybeerachtige grapjas van een conducteur door. Zo druk heb ik een trein nog nooit meegemaakt, al is het natuurlijk totaal niet slim dat ze de eerste klasse niet gedeklasseerd hebben. Nouja... Uitstappen was nog even een beproeving, maar thuis zijn we in elk geval wel geraakt!

 

10:15 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.