02-11-07

Sneeuwwitje goes Corpse Bride

 

"Help, de tovenaar heeft afgebeld! Kunnen jullie vervangen?" Zoiets kan je vermoedelijk alleen maar in je mailbox krijgen als je een speelpleinleven leidt. Ik had even een duwtje in de rug nodig, 007 en Samson namen die taak bereidwillig op zich, en toen ging het idee om met een groepje medefreaks randanimatie te verzorgen op de Halloweentocht van een gedreven dorpspoliticus mij steeds beter aanstaan. We staken een soortement griezelcluedo in elkaar, en toen was het voor het eerst in mijn leven vol spanning afwachten tot Halloween.

Natuurlijk stond ik de dag zelf op met een fijne beginnende keelontsteking, cadeau gekregen van Kaat Piraat vermoedelijk. Een beetje een dompertje, want normaal gezien zouden we na de tocht nog naar een Halloweenfuif in de cafetaria van ons zwembad gaan, en dat zat er voor mij dus niet meer in. Ik besloot dan maar extra te genieten van mijn rol als Corpse Bride in het cluedospel. Dat ging eerst eventjes bijna fout, stress en Corpse Briden gaan niet zo goed samen, maar toen alles en iedereen mooi ingekleed en klaargezet was, kon het feest beginnen. Het was, al hebben we het met z'n allen duizend keer zelf gezegd, een gigantisch succes.

Ontzettend veel kinderen zijn bij mij langsgekomen om van mijn huisdieren te proeven. "Ik heb mijn huisdieren bij, het zijn heel lekkere voedzame meelwormen, in dat doosje daar. Als jullie er eentje kunnen vangen met jullie mond mogen jullie hem opeten... en dan krijgen jullie een tip!" Hilarisch was de mama die verschrikt vroeg of het echte meelwormen waren, tot plaatsvervangende schaamte van haar echtgenoot. En de mama wiens kindjes een beetje bang waren voor mijn wormen, en zo graag de tip wilde horen dat ze zélf met haar snuit de meel in dook. Die meel was trouwens een echt succes... getuige de zeer bekende tweeling uit de Stationsstraat die toen al mijn meelwormen op waren met zowel mijn bakje meel als de zak met de overschot gingen lopen en een waar meelgevecht deden ontstaan. Geweldig grappig, vooral omdat tegen het eind van de avond iedereen er even bleek en stoffig uitzag als ikzelf. Ik ben trouwens nog flink geschrokken van mezelf, toen Jack een zwart-wit foto van mij maakte. Zie ik er echt zo uit? Maar na de eerste schok was ik toch wel een beetje gefascineerd...

In elk geval, het was een fijne griezelavond, en ik kijk al uit naar de volgende. Een beetje bizar is dat wel. Ik heb een gloeiende hekel aan carnaval en alles wat daarmee te maken heeft, maar van zodra ik mij kan verkleden als lelijk monster ben ik helemaal in mijn nopjes... Zou het aan mij liggen?

 

10:45 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"maar van zodra ik mij kan verkleden als lelijk monster ben ik helemaal in mijn nopjes... Zou het aan mij liggen?"

=>Iedereen is graag eens iemand/iets totaal anders dan hij/zij in werkelijkheid is...

Gepost door: 007 | 03-11-07

De commentaren zijn gesloten.