29-06-08

De Ronde van Sneeuwwitje

 

De Avonturen van Sneeuwwitje in Zweden zijn onherroepelijk afgelopen. En dus wordt het weer tijd om avonturen in België te beleven. De eerste week na mijn thuiskomst verschool ik mij een beetje binnen in mijn slaapkamer, want de buitenwereld jaagde mij schrik aan. Maar van zodra ik alle moed bij elkaar geschraapt was en ik mijn vriendjes nu écht wel te hard begon te missen, was het tijd voor een Ronde van Sneeuwwitje.

De eerste stop die ik maakte, was in Sinpals, omdat ik Samson wilde helpen met zijn examen Duits. Eigenlijk was dat nog geen officiële Sneeuwwitje-is-terug-stop, maar wel een belangrijke. Samson oefende een hele middag op die vervelende naamvallen, we kwamen samen tot een schema met belangrijke dingen en tegen dat ik weer vertrok kon hij alles zo goed als foutloos invullen. De volgende dag maakte mijn Held zijn beste examen ooit.

Die volgende dag maakte ik mijn tweede tussenstop in de Ronde van Sneeuwwitje. Ik moest naar Antwerpen om mijn en Anneliens Host Declaration binnen te brengen op het international office. Omdat ik het een beetje stom vond om enkel daarvoor naar Antwerpen te bussen, had ik ook met Jokke afgesproken. Ik kwam mijn Gijj-maatje op de afgesproken tijd en plaats tegen, en hij nam mij meteen mee op café. Daar bleven we een hele poos zitten met een pintje en een ice tea, om bij te praten, cadeautjes uit te wisselen en een gedicht voor te dragen. Toen we het café beu waren omdat ze ons geen tweede drankje wilden geven, wandelden we eventjes door de Stadsfeestzaal en zo ook over de Meir naar de Groenplaats. Daar trakteerde Jokke mij op een Australian ijsje - het is geen goed idee op dieet te gaan als je net weer thuis bent van Erasmus, want iedereen trakteert je op vanalles - en zo wandelden we nog een beetje rond. Tot ons dagje er weer op zat.

Ik nam een dagje rust om samen met Mamie naar het Shoppingcenter in Sint-Niklaas te gaan en kleren te kopen voor de niet-proclamatie (maar dat is een ander verhaal dat later maar eens verteld moet worden), maar de volgende dag stond ik weer paraat voor een nieuwe etappe. Ik moest opnieuw naar Antwerpen, waar om half twaalf Joxie mij op zat te wachten aan het eind van de Meir. Het was een geweldig weerzien, en we begonnen er meteen weer op los te babbelen. Ik vertelde mijn avonturen, Joxie vertelde alles wat ik die laatste vijf maanden had gemist. We gingen natuurlijk iets eten in de Lunchbox - veggie hamburgers, hoera - en wandelden over de Meir. Nep-shoppen gaat mij nog altijd even goed af, blijkbaar. Uiteindelijk kwamen we in de Desiré de Lille terecht, waar mijn dieet er alweer van langs kreeg omdat ik mij liet verleiden tot een frambozensorbet. Gelukkig is sorbet veel gezonder dan echt ijs. Het was een heel geslaagde dag, en ik kwam tóch op tijd thuis. Gelukkig maar, want ik moest de volgende dag vroeg uit bed...

Volgende etappe in de ronde bracht mij naar Gent, waar om tien voor elf Jompie mij van de trein kwam halen. Als het weerzien met Joxie al geweldig was geweest, dan weet ik geen woord voor dat met Jompie. Wat heb ik mijn beste vriendje gemist! We gingen meteen aan de slag om de verloren tijd in te halen: naar de tweedehandswinkel, eten in de Soup Lounge, try-me-knopjes gaan uitproberen in de speelgoedwinkel en een spoor van geluid achter ons laten, veel te veel cd's kopen in de Fnac, de stripwinkel leegkopen, kersenpitten in de Graslei spuwen,... kortom: alle dingen die wij leuk vinden dus. De zon scheen heerlijk warm, we genoten echt van ons middagje op de Graslei. Na een poosje kwamen Engeltje en het Sprokenmeisje ook langs en werd er weer heel erg geknuffeld en plezier gemaakt. We verhuisden via de Ben & Jerry's winkel naar het gras achter de Oude Vismijn waar we de rest van de middag doorbrachten, tot we moesten scheiden. Engeltje moest naar huis, het Sprokenmeisje ging het appartement opruimen en Jompie en ik slenterden naar de Greenway om te eten. Daarna wandelden we naar Dampoort en wachtte ik op de trein naar huis. En wie kwam ik tegen toen ik instapte? Jawel, Engeltje die haar vorige trein had gemist! Had ik nog leuk gezelschap tot ik thuis was. In Sint-Niklaas moesten we nu echt wel afscheid nemen, want ik had nog een afspraak: bij 007 was het Oldies Party en die ging ik crashen! Ik wandelde dus tot bij zijn huis, belde aan en verraste de Pretty Nurse en Kaat Piraat. Even later kwam ook Zussie eraan. Ik kon kerstvrouw spelen en cadeautjes uitdelen, en de Pretty Nurse was op alles voorzien geweest en had een chocoladefondue bij. Het werd uiteindelijk nog héél laat - want natuurlijk moest ik mijn filmpjes allemaal laten zien - en heel grappig - want aangezien ik om de vijf minuten naar het toilet moest, hadden we er op den duur niets beters op gevonden dan boodschappen voor elkaar op de spiegel te beginnen schrijven. Ja, ik ben écht weer thuis, geen twijfel mogelijk...

En zo ging ik naar de volgende stop van mijn Ronde. De etappe op dinsdag was allesbehalve leuk, want toen kwam ik tot de ontdekking dat alles waar ik zo hard voor gewerkt had het laatste jaar helemaal voor niets was geweest. Gelukkig had ik tegen de avond mijn moreel weer teruggevonden en kon ik naar de finish fietsen: het verjaardagsfeestje van Boerinemieke. Het was er weerom erg plezant, en al heb ik niet àl mijn vriendjes ineens teruggezien: het is nu echt wel officieel. Sneeuwwitje is er weer, de zomer kan beginnen!

 

16:34 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.