06-08-08

Aardwortels op de Sterfeesten

 

Mijn boerendorpje ligt ingeklemd tussen twee Provinciaal Domeinen. Eentje ligt op een vrij serieuze afstand, waardoor je dus een serieuze daguitstap erheen kan maken. Het andere ligt op een boogscheut van ons vandaan, in de buurstad. Elk jaar op de eerste zaterdag van augustus, gaan daar de Sterfeesten door. Een typische festiviteit zoals ze alleen maar in S.N. kunnen verzinnen: verschillende geldzuigende standjes en kermisattracties rondom de grote vijver opgesteld, een podium met een aantal optredens van artiesten die elk jaar onbekender worden, plaatselijke sportclubs die hun kunnen komen showen, achtergrondmuziek met een presentatrice - voor ons dé hoofdattractie - die een wel zeer eigenaardig Nederlands beheerst, ballons die negen van de tien keer niet op kunnen gaan, een waterskishow van twee rondjes over het nepmeer, een ballonnenballet met lichtjes en een muzikaal vuurwerk. Dat laatste is meestal werkelijk schitterend, ik heb het in België nog nergens evenaard zien worden. Maar dit jaar was een beetje een teleurstelling.

Zoals gewoonlijk betaalden we veel te veel geld om met zware tassen vol picknick een plekje te gaan zoeken. Helaas, net toen we een plekje gevonden hadden en alles hadden uitgestald, begon het te regenen. We besloten dus maar een droger plekje - onder een prieeltje dus - te gaan zoeken. Vervolgens kwamen we tot de conclusie dat onze "madam" (de presentatrice dus) niet tot bij ons gehoord kon worden, terwijl ze normaal gezien over het hele domein te horen is. Iets mis met de boxen? We lieten het niet aan ons hart komen en deden wat we altijd doen: grapjes maken, eten, en wespen vangen met frisdrank. We telden ook het aantal keren dat de trein langskwam, zwaaiden naar mensen die keken alsof we zoo-aapjes waren en zaten gezellig bij elkaar.

Na een poosje kwamen Leentje-van-opt-hoekje en Monster even langs. Ze bleven een minuutje of tien bij ons zitten, en daarna wandelden 007, de Pretty Nurse en ik even met hen terug naar de uitgang. In 007's auto lag immers nog een pakje dat de beide dames moesten meenemen naar hun verjaardagsfeest, en ik kon tegelijk mooi mijn logeertas van 007's auto naar die van de Pretty Nurse verplaatsen. We ontdekten ook dat we een ei gekregen hadden - gaven er ook eentje mee om aan GJ te geven als verjaardagscadeautje - en toen wandelden we terug naar de rest. We waren bijna in zicht toen ze opbelden: of we snel kwamen want ze gingen opruimen. Ze hadden kou, en wilden even naar een warmer oord verkassen. We bevestigden dat we er zo snel mogelijk aan kwamen - zo snel mogelijk uiteraard trekkend totdat alles al opgeruimd zou zijn. Veel moeite hoefden we daar niet voor te doen. Toen we langs het voetbalveld wandelden, kwamen we plots de drie steltlopers - aardwortels, volgens mijn bescheiden kennis van zaken - tegen die we al eerder hadden gezien. Ze hadden het onmiddellijk op 007 voorzien - uiteraard, het waren vrouwen. De Pretty Nurse en ik lachten ons een hoedje! Nog steeds giechelend kwamen we bij de anderen aan, we hielpen toch nog even opruimen en vertrokken toen een poosje naar 007's onderkomen.

Daar kwam Kaat Piraat ons tegemoet, nog net op tijd voor het begin van de film die we uitgekozen hadden: Austin Powers - The Spy who Shagged me. Ik slaagde er alweer bijna in om in slaap te vallen tijdens de film... Er werd na de film nog een beetje gekletst, en naar het toilet gegaan - uiteraard alleen maar om rare boodschappen op de spiegel te schrijven - en tegen tien uur besloten we terug naar de Sterfeesten te gaan voor het vuurwerk. We vonden een plekje op de pier bij het water en zagen nog net de waterskishow. Werden er bijna kletsnat bij ook, want het bootje had nogal veel slag op het water. We zaten in elk geval erg goed voor het vuurwerk, en het was weer erg mooi. Helaas was het 'muzikaal' gedeelte er vanaf gevallen, want net zoals onze 'madam' die enkel aan de ingang te horen was geweest, was ook de muziek niet over het hele domein hoorbaar. Jammer... erg jammer...

Na het vuurwerk slenterden we terug naar de auto's en splitsten we op. Ik belandde bij Samson en de Pretty Nurse, en wij besloten nog eventjes te wachten voordat we ons erop zouden wagen in de files te gaan zitten. Terwijl we wachtten kregen we nog het bezoek van een dronken wildplasser die kennelijk niet doorhad dat er volk in de auto naast zijn boom zat - heel grappig, we wilden bijna de lichten aansteken en het raampje opendraaien, en vragen of we wat moesten bijlichten. Bijna. Even later waagde de Pretty Nurse het erop, en geraakten we makkelijk buiten. We kwamen zelfs achter Kaat Piraat terecht, maar die merkte ons geflikker en gezwaai niet op. Te geconcentreerd in haar schip, wellicht... De Pretty Nurse zette koers naar haar straat, waar ze mij en Samson afzette op twee huizen van dat van haar. Want ik bleef ten huize Samson dit keer. We waren allebei best moe, en dus kropen we meteen onze bedjes in. En al ben ik geen held in het kunnen slapen op de eerste nacht buiten mijn eigen Sneeuwwitjesbos, ik heb toch lekker geslapen en - zoals het hoort in de buurt van Samson - heerlijk grappig gedroomd!

 

10:45 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.