24-08-08

Suske en Wiske op het Speelplein

 

We zitten weer eens een beetje achter, maar dat heeft ook zo zijn voordelen: lekker snel na elkaar een heleboel nieuwe avonturen van Sneeuwwitje bijvoorbeeld. Laten we de tijd eerst eventjes terugspoelen naar waar we precies geëindigd waren: de week waarin de zon nog nu en dan lekker warm scheen, en de week waarin Suske en Wiske het speelplein van Sneeuwwitje onveilig kwamen maken.

Maandag. De week van Suske en Wiske barst los, maar dan wel zonder Sneeuwwitje. Die bevindt zich in het huisje van Glennie, waar ze een paar helpende handen - en andere lichaamsdelen - biedt. Het was een lekker vermoeiende dag, waarin ze twee dingen heeft geleerd: let goed op welk soort badkamerstenen je kiest, en kies liever een duurdere aannemer want een goedkopere kan er wel eens voor zorgen dat je extra veel werk hebt aan diezelfde badkamerstenen.

Dinsdag. Een treinspoor door het speelpleindomein, waar de kinderen de hele dag de trein konden nemen naar de verschillende Suske-en-Wiske-personages. Toneelspelen met de Wiskes. Voetballen met Suske. Struiken versieren met Lambik. Gewichtheffen met Jerommeke. Bloemschikken voor Senioren met Tante Sidonia. Eindelijk nog eens crossbergen tijdens de middagpauze. Eén vervelende jongste D'Hollander die onder groot protest terug naar het speelplein moest worden gesleept - en ten gevolge daaraan ook één geradbraakte Sneeuwwitje want schoppende slaande schreeuwende kinderen van tien leg je niet zo makkelijk over je schouder voor een wandelingetje van vijfhonderd meter. Niet langer Het Leven Zoals Het Is in de namiddag, maar rustige spelletjes met een beetje water. Eendjes vissen. Twister. Waterbaan. Goeie ouderwetse buitenspeelfun. Om vier uur kwam taxi 007 langsgereden om Sneeuwwitje op te halen voor een avondje Antwerpen. Bedoeling: Cécémel Frappé drinken. Missie mislukt, maar het werd wel een fijne avond met een pastadiner, wandelingetje, en... cocktails!

Woensdag. Samson alias de verdrietige koning van de onderwereld (heavy metal, donker en duister... maar ook voorzitter van de bloemschikclub voor senioren). Collectieve knutselactiviteit met raketten, reuzenpotloden, een nieuw ontwerp voor een Metallicahoesje, en onnoemelijk veel bloemetjes en zonnetjes om die verdrietige duistere koning weer vrolijk te maken. In de namiddag: het grote Tex & Terry waterspel. Mét bezoek van de VDS, dus werd er ineens nog iets meer moeite gedaan dan anders om verkleed en in rol rond te lopen. Missie geslaagd: àlle moni's verkleed, een geweldig geïmproviseerde animatie en een spel dat volgens de regels van de kunst verliep. Geëindigd met een mooie zeepslide: van een leuke uitschuiver gesproken!

Donderdag. Alweer speelpleinvrij voor Sneeuwwitje, want het inpakken van de valiezen voor de zusjesvakantie had eventjes voorrang. Bovendien moest er ook nog een klein beetje geholpen worden in de schoonmaak, en moesten de laatste voorbereidselen voor de moni-activiteit nog gedaan worden. Precies op tijd voor die moni-activiteit (en voor nog een klein beetje helpen opruimen) kwam Sneeuwwitje dan toch aan op haar speelplein. Het werd een hilarische speeddating-avond, in de opzet (elkaar beter leren kennen) ongetwijfeld is geslaagd. Winnaars van de avond: het Speelplein Speeddating Service Koppel Spruitje en Leentje-van-opt-hoekje!

Vrijdag. Tweede speelpleinuitstap van het jaar: de Ster-dag. De overkoepelende organisatie van de speelpleinen van onze buurstad organiseren elk jaar een speciale speeldag op het provinciaal domein - dat waar we een weekend eerder al eens bijna verzopen waren. Het zag er dit keer alweer geen perfecte weersomstandigheden uit, maar we vertrokken natuurlijk terug. Om dan van zodra we aangekomen waren een douche in onze nek te krijgen, te moeten gaan schuilen en te ontdekken dat het schema dat er voor ons opgesteld was langs geen kanten klopte. De organisatie liet een beetje te wensen over, en er was ook helemaal niets binnen voorzien... Regenprogramma? Binnen de kortste keren waren onze kindertjes aan het zeuren dat het geen naam meer had, allemaal doornat en verkleumd van de kou. Monikorps nam dus maar de beslissing om een democratische stemming te houden: wie wil er blijven en wie wil er naar huis? De kinderen besloten unaniem dat ze naar huis wilden. Samson, mijn Giechelvriendinnetje en ik reden naar de Aldi om pakjes chips als verrassing, en de rest van de middag werd lekker warm doorgebracht in het kleine zaaltje voor de film "Over the Hedge". Misschien niet zo spectaculair dan een avonturenparcours en een pretcamionette, maar toch honderd keer gezelliger op een regenachtige dag!

 

20:27 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-08-08

Aardwortels op de Sterfeesten

 

Mijn boerendorpje ligt ingeklemd tussen twee Provinciaal Domeinen. Eentje ligt op een vrij serieuze afstand, waardoor je dus een serieuze daguitstap erheen kan maken. Het andere ligt op een boogscheut van ons vandaan, in de buurstad. Elk jaar op de eerste zaterdag van augustus, gaan daar de Sterfeesten door. Een typische festiviteit zoals ze alleen maar in S.N. kunnen verzinnen: verschillende geldzuigende standjes en kermisattracties rondom de grote vijver opgesteld, een podium met een aantal optredens van artiesten die elk jaar onbekender worden, plaatselijke sportclubs die hun kunnen komen showen, achtergrondmuziek met een presentatrice - voor ons dé hoofdattractie - die een wel zeer eigenaardig Nederlands beheerst, ballons die negen van de tien keer niet op kunnen gaan, een waterskishow van twee rondjes over het nepmeer, een ballonnenballet met lichtjes en een muzikaal vuurwerk. Dat laatste is meestal werkelijk schitterend, ik heb het in België nog nergens evenaard zien worden. Maar dit jaar was een beetje een teleurstelling.

Zoals gewoonlijk betaalden we veel te veel geld om met zware tassen vol picknick een plekje te gaan zoeken. Helaas, net toen we een plekje gevonden hadden en alles hadden uitgestald, begon het te regenen. We besloten dus maar een droger plekje - onder een prieeltje dus - te gaan zoeken. Vervolgens kwamen we tot de conclusie dat onze "madam" (de presentatrice dus) niet tot bij ons gehoord kon worden, terwijl ze normaal gezien over het hele domein te horen is. Iets mis met de boxen? We lieten het niet aan ons hart komen en deden wat we altijd doen: grapjes maken, eten, en wespen vangen met frisdrank. We telden ook het aantal keren dat de trein langskwam, zwaaiden naar mensen die keken alsof we zoo-aapjes waren en zaten gezellig bij elkaar.

Na een poosje kwamen Leentje-van-opt-hoekje en Monster even langs. Ze bleven een minuutje of tien bij ons zitten, en daarna wandelden 007, de Pretty Nurse en ik even met hen terug naar de uitgang. In 007's auto lag immers nog een pakje dat de beide dames moesten meenemen naar hun verjaardagsfeest, en ik kon tegelijk mooi mijn logeertas van 007's auto naar die van de Pretty Nurse verplaatsen. We ontdekten ook dat we een ei gekregen hadden - gaven er ook eentje mee om aan GJ te geven als verjaardagscadeautje - en toen wandelden we terug naar de rest. We waren bijna in zicht toen ze opbelden: of we snel kwamen want ze gingen opruimen. Ze hadden kou, en wilden even naar een warmer oord verkassen. We bevestigden dat we er zo snel mogelijk aan kwamen - zo snel mogelijk uiteraard trekkend totdat alles al opgeruimd zou zijn. Veel moeite hoefden we daar niet voor te doen. Toen we langs het voetbalveld wandelden, kwamen we plots de drie steltlopers - aardwortels, volgens mijn bescheiden kennis van zaken - tegen die we al eerder hadden gezien. Ze hadden het onmiddellijk op 007 voorzien - uiteraard, het waren vrouwen. De Pretty Nurse en ik lachten ons een hoedje! Nog steeds giechelend kwamen we bij de anderen aan, we hielpen toch nog even opruimen en vertrokken toen een poosje naar 007's onderkomen.

Daar kwam Kaat Piraat ons tegemoet, nog net op tijd voor het begin van de film die we uitgekozen hadden: Austin Powers - The Spy who Shagged me. Ik slaagde er alweer bijna in om in slaap te vallen tijdens de film... Er werd na de film nog een beetje gekletst, en naar het toilet gegaan - uiteraard alleen maar om rare boodschappen op de spiegel te schrijven - en tegen tien uur besloten we terug naar de Sterfeesten te gaan voor het vuurwerk. We vonden een plekje op de pier bij het water en zagen nog net de waterskishow. Werden er bijna kletsnat bij ook, want het bootje had nogal veel slag op het water. We zaten in elk geval erg goed voor het vuurwerk, en het was weer erg mooi. Helaas was het 'muzikaal' gedeelte er vanaf gevallen, want net zoals onze 'madam' die enkel aan de ingang te horen was geweest, was ook de muziek niet over het hele domein hoorbaar. Jammer... erg jammer...

Na het vuurwerk slenterden we terug naar de auto's en splitsten we op. Ik belandde bij Samson en de Pretty Nurse, en wij besloten nog eventjes te wachten voordat we ons erop zouden wagen in de files te gaan zitten. Terwijl we wachtten kregen we nog het bezoek van een dronken wildplasser die kennelijk niet doorhad dat er volk in de auto naast zijn boom zat - heel grappig, we wilden bijna de lichten aansteken en het raampje opendraaien, en vragen of we wat moesten bijlichten. Bijna. Even later waagde de Pretty Nurse het erop, en geraakten we makkelijk buiten. We kwamen zelfs achter Kaat Piraat terecht, maar die merkte ons geflikker en gezwaai niet op. Te geconcentreerd in haar schip, wellicht... De Pretty Nurse zette koers naar haar straat, waar ze mij en Samson afzette op twee huizen van dat van haar. Want ik bleef ten huize Samson dit keer. We waren allebei best moe, en dus kropen we meteen onze bedjes in. En al ben ik geen held in het kunnen slapen op de eerste nacht buiten mijn eigen Sneeuwwitjesbos, ik heb toch lekker geslapen en - zoals het hoort in de buurt van Samson - heerlijk grappig gedroomd!

 

10:45 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-08-08

Baloe's Barbiekjoe

 

De vorige speelpleinweek eindigde ermee dat Boerinnemieke zich naar huis haastte om zich om te kleden, Calimero tot bij de Pastoor reed om kleren te halen en Sneeuwwitje op het gemak naar huis ging, zich omkleedde en toen op Calimero wachtte om samen met de fiets tot bij Baloe te geraken. Sneeuwwitje en Calimero hadden lichtjes overuren gedaan, met als gevolg dat ze pas tegen half acht bij Baloe aankwamen. Boerinnemieke was er al, de andere gasten ook - lees: één boyfriend van Baloe, één chauffeurvriendje van Boerinnemieke en één beste vriend van het Lief Heersbeest. En Baloe, natuurlijk. Een beetje een zielige opkomst - maar dat had allerlei redenen, van gegronde tot ongegronde - maar dat belette ons niet om te doen waar we voor gekomen waren: Heel Veel Eten en Heel Veel Plezier maken.

Eerste Feestfase: eten. Calimero en ik zaten achter, dus moest er een inhaalbeweging gedaan worden. Er was nog scampi en worst voor ons overgelaten, en die verdeelden we mooi - ik de scampi en zij de worst, zodat elk hetgeen had wat ie lust - en daarna konden we gelijk met de anderen de kipfilets aanvallen. Eén extra vriendje-uit-de-buurt kwam erbij om de grote hoop te doen verdwijnen. Voor de spicy satés hadden we geen ruimte meer, maar dat gaf gelukkig niets. Brood en groentjes kan er dan wel altijd in - ik had voor één keer geen last van het BBQ-virus, waarschijnlijk omdat ik het zo'n zonde vond voor Baloe dat ze zoveel teveel had. En zélfs al ben ik geen rijstpapfan, ik heb toch van de "pap de riz de bobonne" - Baloe's boyfriend spreekt enkel Frans en Baloe's Frans vertoont enig haar - genoten. Intussen werd er ook gezellig gebabbeld, vooral met de beste vriend van het Lief Heersbeest want die had ik in geen zes maanden gezien en die had een massa muziek in te halen om mij te laten horen.

Tweede Feestfase: schrale filmkes. Calimero en Baloe hadden de hele avond al zitten filmen, maar toen kregen we zin om de film die Baloe gemaakt had op het eerste speelpleinweekend zonder Sneeuwwitje te bekijken. Dus verhuisden de meesten onder ons naar de living - Boerinnemieke durfde niet, maar besloot achteraf toch te komen - en zo zag ik eindelijk alle schraliteiten die ik gemist had. Na het filmke namen Boerinnemieke en haar beide bodyguards afscheid, en bleven Baloe, haar Boyfriend, Calimero en ik achter voor de...

Derde Feestfase: het optreden van de beste vriend van het Lief Heersbeest. Hij begon aan een gig met zijn akoestische gitaar, voor een akoestische sessie van zijn eigen repertoire versus dat van Metallica. Meestal behoorlijk goed - maar eerlijk is eerlijk: af en toe gaat ie ernaast en heeft ie nog wat te oefenen. Maar oefening baart kunst uiteraard, en wie weet wordt ie ooit wel de nieuwe James Hetfield. De gezichten heeft hij in elk geval al mee. En de muziek en de teksten zelf, want die vind ik geweldig. Na drie nummers besloten Calimero en ik dat het tijd was om naar huis te vertrekken. Zo misten we de Vierde Feestfase: logeren wel, maar we kozen er toch maar voor om op zijn minst één nachtje goed te slapen. De speelpleinweek had ons al uitgeput, en de rest van het weekend en de volgende week beloofden ook niet al te rustig te worden. Voorwaarts, huiswaarts dus, en energie opladen voor het volgende avontuur!

 

10:30 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-08-08

Kuifje op het Speelplein

 

De laatste week van juli beloofde ééntje met spannende avonturen te worden: er waren maar liefst twee nooit vertoond grandioze spelen met megalomane neigingen aangekondigd. Avonturen zoals Kuifje ze het liefst heeft, dus.

Maandag. Beginnen met een knaller: smokkelspel van Spruitje en Monster. Drie kampen die leven van Bamboe: het Pandakamp, het Chinezenkamp en het Ikeakamp. Bamboesmokkelen. Bamboespinnen die de stokken besmetten. Boemannen die kinderen ontvoeren. Een drugsdealer. En uiteraard: veel valsspelers. Maandagmiddag gelukkig toch mooi weer, dus buiten spelen. Vrij spel met impulsen, maar zonder Monster en Sneeuwwitje, want die moesten hun reis gaan boeken!

Dinsdag. Sneeuwwitje kon niet uit haar bed, dus miste ze de spelletjes uit de oude doos. Iedereen miste die overigens, want er waren geen oude dozen. Kinderen amuseerden zich wel rot met potje stamp en consoorten. Waterspelletjes in de namiddag: paintball met natte sponzen. Koningsbal met natte rugbybal. Waterballons en bekertjes à volonté. Zeer veel natte moni's. Zeer veel natte kinderen. Eén totaal verzopen Monster na een laffe aanval van drie mannelijke moni's met watervoorraad. En toch geen Tinkywinky's te zien.

Woensdag. Speelplein Sneeuwwitje verandert in Tv Studio De Scheve Schaats. Geen moni's meer, maar echte tv-studio-personages met eigen karakterkaarten. Een tv studio om in te spelen: de receptie van Cindy, de shminkkamer van Daisy, de fotostudio van Jacqueline, de bar van Cois, de televisiequiz van actrice Veronique, de opnamestudio van regisseur-cameravrouw Ann waar de talkshow van presentator Guillaume wordt opgenomen, directeur George die zich overal mee moeit en dronken derderangsacteur Gino die overal rondzwalpt. En dan... blijkt er een moord te zijn gepleegd en komen Inspecteurs Posmons en Machaals eraan... Heel veel plezier gemaakt, tien keer ondervraagd en uiteindelijk had Cois het gedaan met een kurkentrekker. No dirty pun intended. In de namiddag speelt Sneeuwwitje binnen wegens veel te warm, en telt ze na vier keer ganzenbord, zes keer david de kabouter familiespel en vier keer galgje met alleen maar letters omdat het kind in kwestie enkel letters kan lezen de tijd af tot ze met Jomps naar Narnia kan gaan kijken. Eet zich daar misselijk, valt ei zo na in slaap tijdens het eindgevecht en mist de trein naar huis, maar gelukkig brengt ridder Jomps haar veilig thuis.

Donderdag. Kuifje en de lachpil: een spannend interactief avontuur met een filmpje van de Designer. Kuifje, Jansen en Jansen, Bianca Castafiore en Kapitein Haddock nemen de kinderen mee op zoek naar aanwijzingen, onder andere door te gaan telefoonboekzoeken bij Sneeuwwitje-als-Belspeldel. De formule van de lachpil wordt gevonden. Nu nog Zonnebloem. Tijdens de pauze: vijftien minuten out of sight door een ziek net-te-jong-of-net-oud-genoeg dametje te verzorgen. Na de pauze weer een boel opdrachten - onder andere de valiezenestafette van Veers - totdat Zonnebloem gevonden wordt en iedereen een pilletje krijgt. Eén zonneslagslachtoffer. Namiddag: viert Charlie. Groene paraplu, groene opblaaszetel, groen molentje, groen drinkbekertje. Waterspelletjes. Minder waterschade dan anders. Iedereen droog voor de moniactiviteit. Lekkere pizza's. Lads tegen Ladies. En Spruitje is een dikke vette valsspeler.

Vrijdag. Bosstratego. Kuifje en Janssen vinden een edelsteen. Kuifje wil hem bijhouden, Janssen wil hem naar het museum brengen. Janssen en Sneeuwwitje in een kamp, Kuifje a.k.a Spruitje met Blub en Bompie in een kamp. Zonsverduistering zorgt voor wilde Tim S. Overzettelijk. Twee boemannen die voor veldhospitaal dienen. Sneeuwwitje neemt veldhospitaal over. Janssen a.k.a Monster blijft alleen achter. Spruitje is een dikke vette valsspeler. Middagje thuis eten voor Monster en Sneeuwwitje, daarna terug naar het speelplein. Heel de animatieweek aan één stuk achter elkaar aan. Vrij spel zonder impulsen. Dweilen. Eén te laat opgehaald kind. En dan naar huis... voor alweer een BBQ...

 

10:15 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-08

The Notorious Barbecue: the Final Edition

 

Zoals al eventjes zachtjes vernoemd, werd vorige week vrijdag - er zit iemand achterop, alweer - de Notorious Barbecue weer gehouden. En wel de Final Edition dit jaar, want vanaf volgende zomer zoeken we een nieuw concept, met nog meer plezier en iets minder hulp van het Coolste Grootouderpaar ter Wereld. Dit jaar moest het dus een knaller van een afsluiter worden, en al was ik er niet tot het bittere eind in volle bewustzijn bij: Sneeuwwitjes Sommarfest part Three was er weer eentje als nooit tevoren.

Samen met Monster, Zussie en de grootouders werden de laatste voorbereidselen voor de aftrap van de barbecue gedaan: douchen, hongerstillertjes op tafel gooien, eten gaan halen,... De aftrap werd vervolgens gegeven om vijf over half zeven, toen het Lief Heersbeest de tuin in fietste. Via de juiste weg, mijn briefje had dus effect gehad. In het volgende half uur arriveerde zowat iedereen, werd er wat met tafels geschoven en werden de eerste vlekken gemaakt. Toen we aan het eten begonnen, was de enige die nog ontbrak de onvolprezen Drossie, die er weer eens in was geslaagd de trein én de bus te missen. Toen hij uiteindelijk opdook, deed hij dat ook in Drossiestyle: in plaats van het concept Bring your own Booze had hij het concept Bring your own Food in het leven geroepen. Dat was echter buiten Omie gerekend, die de jongen zijn eten in de koelkast verstopte en hem het échte Notorious Food voorschotelde.

Tussen het eten door - hoewel, eten... mijn typische reactie op barbecues kwam na een half kippending ook weer opzetten - werden er weer de meest interessante gesprekken gevoerd. Die konden doorgaan tot in de late uurtjes, maar nadat ik Drossie een uitweg uit mijn godvergeten boerendorpje had geboden besloot ik die gesprekken te verplaatsen van de partytent buiten naar mijn in der haast leeggemaakte living. Het was toch ietsie te koud om buiten te slapen.

De rest van de avond verliep zoals hij begonnen was: een in twee gesplitste groep waarvan de voorlopig alcoholarme luidruchtiger was dan de "wijnbar" waartussen Sneeuwwitje nu en dan eens afwisselde. De gesprekken in de wijnbar waren hoogstaand en semi-intellectueel, die in de living gingen over lingerie en borsten. Ik bespaar u de details. Wat ik niet zal besparen is het verjaardagsmoment voor Zussie, met een ware hagelslagtaart en een hoop cadeautjes.

Nu en dan vertrok er eens iemand of een paar iemanden naar huis, de meesten bleven gezellig waar ze waren. Sommigen zagen er wel met de seconde zichtbaarder vermoeid uit, en toen op een bepaald moment de Pastoor en Calimero naar huis vertrokken, trok Sneeuwwitje het ook niet langer. Ze besloot met twee andere vermoeide gasten naar haar eigen slaapkamer te trekken. Nog twee keer beneden geweest natuurlijk wegens vergeetachtigheid, maar toen ze uiteindelijk de laatste niet-slapers naar huis hoorde gaan stopte ze haar oordopjes in en viel ze als een blok in slaap. Gevolg: de rest van de avond heb ik uit goede bron van Monster vernomen. Er blijken nog enkele alcoholische avonturen te hebben plaatsgevonden, bijzonder grappige gesprekken en een fiets die zogenaamd gestolen was. Rond vier uur sloeg de man met de hamer echter toe en werd het stil in ons huis...

... En dat bleef het tot ongeveer elf uur de volgende dag. Toen werd er opgestaan, geïmproviseerd ontbeten, rondgerend, naar huis vertrokken, een beetje opgeruimd, restjes gegeten, nog een beetje opgeruimd en uiteindelijk bleven Sneeuwwitje en Monster alleen over. Omie's Opruimdienst werd opgebeld, en totdat zij arriveerde keek Sneeuwwitje televisie en deed ze een verslaving aan de Naked Brothers Band op. De opruimwerken verliepen overigens zo vlot dat Sneeuwwitje en Monster die avond nog naar de film konden. Maar de barbecue was beter dan de film. Het hoeft niet altijd het boek te zijn.

 

19:30 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |