14-09-08

De Corfu-tapes: deel 2

 

Wat vooraf ging: Monster en Sneeuwwitje zijn op vakantie naar Corfu vertrokken. Het is er bloedheet, en ze moeten hun bioritme een beetje aanpassen. Maar omdat een luiervakantie toch niet helemaal aan hen besteed is, willen ze nu op zoek naar wat actie!

Corfu-tape 3. Die ochtend zitten we samen met nog een paar Vlamingen te wachten op onze reisbegeleidster. Zij vertelt ons waar we goedkope en leuke trips kunnen boeken. Ze vertelt ons nog een heleboel andere dingen, en laat ons zelfs het plaatselijke drankje (kumquatlikeur, afschuwelijk zoet) proeven. Na ons onderhoud met haar trekken we allemaal naar hetzelfde reisbureautje, waar we allemaal dezelfde trips bestellen. Om het gemakkelijk te maken besluiten we gewoon samen te gaan. Niet alleen makkelijker voor de stressy homouitbater van het bureautje, ook leuker voor ons. En zo begint onze vakantievriendschap met het sportieve koppel uit Olmen en de vriendelijke, warme Antwerpse tante. Na het bestellen van onze tripjes gaan we met z'n allen iets drinken op een terrasje en wordt er netjes kennisgemaakt. Vervolgens trekken we samen met onze Antwerpse tante naar het Canal d'Amour om foto's te maken. Monster en ik hebben allebei onze bikini aan, in de veronderstelling dat we er even in gaan zwemmen. Het Canal d'Amour heeft namelijk zijn naam niet gestolen. De legende gaat, dat als je er met je partner door zwemt, je voor altijd samen blijft. Als je er alleen door zwemt zal je vlak daarna de liefde van je leven vinden. Dat zagen we dus wel zitten... tot we het Canal aan een inspectie van dichterbij onderwierpen. Het is een vrij smalle strook water tussen twee hoge kliffen, en de stroming is ontzettend hard. Ik heb er één kerel in zien springen, die er een half uur later uit is moeten gevist worden met een reddingsband omdat hij er niet meer terug uit geraakte. Niets voor ons dus, we besloten dus maar dat het Canal d'Amour bezoeken ook telt om hierna de liefde van ons leven te vinden. We wandelen met ons tweetjes terug door het stadje, en besluiten in één van de restaurantjes onderweg een slaatje te gaan eten als lunch. En dan is het tijd voor de gebruikelijke siësta aan het zwembad. 's Avonds trekken we er nog even op uit in de stad, maar we kunnen niet kiezen in welke bar we iets willen drinken. Dus trekken we naar de bar in ons hotel (en daar is de Albanese barman wel heel gelukkig mee). We trakteren onszelf op een vakantiecocktail, en kruipen daarna ons bed in. Morgen eindelijk een echte actiedag voor de boeg!

Corfu-tape 4. We rollen lekker vroeg uit ons bed vandaag, om een wandeling te gaan maken. Een beetje verderop is een klooster, en daar wilden we vandaag heen. Het Agios Ioannis bleek helaas maar een gesloten boel te zijn, maar we waren er dan toch geweest... omdat we nog niet meteen terug wilden keren, besloten we maar op z'n Einsteins een wandelweggetje te zoeken en een beetje rond te zwerven. Zo kwamen we bij een klein stenenstrandje en een trap met een deur die nergens heen leidde. We struinden door het hoge gras en genoten van het uitzicht - terwijl we allebei vakkundig negeerden dat er eigenlijk wel eens slangen zouden kunnen zitten en dat we allebei met blote benen en op sandalen rondliepen. Na onze wandeling keerden we terug naar het hotel om nog even van de zon te genieten, maar in de vooravond trokken we alweer terug naar het stadje. Met de mooie, nieuwe rode bus van het reisbureautje zouden we vandaag op evening-trip naar Corfu-stad, de hoofdstad van Corfu, gaan. De busreis duurde dit keer maar een uurtje, maar ik was nog altijd niet echt gewend aan de kronkelweggetjes en de rijstijl, dus ik telde de minuten af tot ik uit het martelding kon stappen. In Corfu-stad besloten we de stadswandeling te doen die Monster en ik in onze reisgids hadden staan. Zo zagen we de meeste interessante dingen - massa's toeristische winkeltjes naast elkaar, een byzantijnse kerk of twee, de duurste esplanade van Griekenland - en kwamen we uiteindelijk terecht bij een heel mooi terras aan de rand van de zee. Leuke stoelen en tafeltjes, mooi uitzicht,... die lokroep konden we niet weerstaan, en dus genoten we daar van een échte Frappé en een verse fruitsap. Na onze verpozing wilden we de tocht verderzetten, maar plots klopte de kaart niet meer. We kwamen in allerlei kleine ministeegjes terecht, en we besloten uiteindelijk iets te zoeken om te eten. Dat deden we op een terras op de trappen in de buurt van één van de kerken. Natuurlijk kozen we bijna allemaal voor Mousakas. Die was bijna net zo lekker als toen ik hem in Zweden zelf heb leren maken (maar ik kon hem dit keer niet op, want mijn buikje was nog steeds een beetje reisziek). Na het eten slenterden we nog een beetje door de stad, we zagen de twee forten (maar we konden er geen foto's van maken want die snoodaards hadden er heel felle lichten bij gezet zodat zowel met als zonder flits niets zichtbaar was op foto) en we kwamen mooi op tijd bij de bus aan, die ons netjes terug naar huis bracht. Intussen was het natuurlijk al middernacht geworden, dus de gratis cocktail die de Albanese barman ons had beloofd kwam er niet meer van. In plaats daarvan trokken we recht naar ons bed, want morgen stond er weer een trip op het programma!

Wordt vervolgd...

10:45 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.