03-11-08

Meneer en Mevrouw Dracula hebben een feestje

 

Mevrouw Dracula stond voor de spiegel jurken te passen. Eigenlijk had ze zich in een roze jurk willen proppen om als grote roze strik naar het feestje te gaan. Maar de taille van de roze jurk werkte niet mee - dat heb je dan, met een taille die smal genoeg is maar heupen die flink uitsteken, en de jurk langs boven aantrekken ging al helemaal niet want daar brak 95D het spel. En dus besloot Mevrouw Dracula haar dagelijkse lange zwarte jurk aan te trekken, vervolledigd met de pokkedure lange handschoenen uit Zweden die bij elke gelegenheid voortaan zullen gebruikt moeten worden en de pareljuwelencombinatie van Grootmoeder Dracula. Moeder Dracula was nog net bezig met een mondje bloedrode lippenstift toen Meneer Dracula aan de deur stond om Mevrouw Dracula op te halen.

Meneer Dracula chauffeerde zijn wederhelft netjes tot in Griezelstad Gent, en van zodra we op de Cellulitisbrug ter hoogte van Gentbrugge waren, belde ik onze huisdieren op zodat ze wisten dat we eraan kwamen. We reden eventjes verloren - en dus moesten we een paar keer terugbellen - maar uiteindelijk konden we onze Zwarte Kat en Rosse Kater ophalen. Toen we allemaal in de auto zaten begon het lastigste tochtje: de hele stad door tot bij het huis van Baloe de Duivelin. Oei, enkele richting. Oei, hier mogen we niet in. Ehm, deze kant op dan maar? Oeps, terug, hier mochten we niet in. Maar we geraakten er, gingen op de zeer griezelige tonen van "Marjolein" af en vonden onze jarige Duivelin tussen een hoopje andere griezelvrienden.

Het werd een gezellig foute avond, al werd er meer gelachen dan gegriezeld. Een uurtje na Spokentijd vonden Meneer en Mevrouw Dracula het tijd om maar eens te vertrekken. We namen afscheid van iedereen, bedankten Baloe de Duivelin voor het fijne feestje, stopten onze huisdieren in de auto en reden weer weg. We raakten weer hopeloos in de knoop met de straatjes in Griezelstad Gent, namen een paar verkeerde beslissingen en zo kwamen we iets later dan gepland bij het nest van onze huisdieren aan. Verder terug naar Huize Dracula was makkelijker, al was dat natuurlijk ook geen kwestie van een paar minuten. Om half drie sloot Mevrouw Dracula het deksel van haar doodskist. Jawel, we hebben er anderhalf uur over gedaan om thuis te raken. Moeder en Vader Dracula hebben mij er de volgende dag smakelijk mee uitgelachen.

 

11:45 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |