17-01-09

Nonnie in België: Brugge

 

De volgende dag was het nog kouder dan eerst. Keizerin Mamie en Einstein drukten ons op het hart om zeker genoeg in de warmte binnen te vertoeven, en om terug te keren als we het te koud hadden. Die raad indachtig stapten we op de trein richting Brugge. Het was lekker druk, en toen we uitstapten merkten we meteen hoe verschrikkelijk koud het was. Op het stationsplein stonden rijen mensen aan te schuiven om bij het ijssculpturenfestival naar binnen te kunnen, maar daarvoor waren wij hier niet. Wij zouden het authentieke Brugge aandoen. En dus wandelden we door het Minnewaterpark de stad in.

 

Het Minnewaterpark is één van mijn favoriete Brugse plekjes. Ik vind het er altijd erg mooi. Nu was het nog een tikje meer bijzonder, want al het water was dik bevroren. De eenden, ganzen en zwanen schoven over het ijs. We wandelden er even rond en maakten foto’s, en toen besloten we het Begijnhof te gaan bezoeken. Erg bijzonder, terwijl eerder op het plein en in de stad nog zoveel lawaai was geweest, stapten we toen we de poort door waren een oase van rust binnen. Er waren nog meer bezoekers, en die praatten natuurlijk wel tegen elkaar, maar je hoorde niemand roepen, geen geluid van auto’s buiten de muren, niets. Het museum ging net dicht toen wij er kwamen, maar dat was niet zo’n probleem. We wandelden langs de huisjes, doken het winkeltje binnen (lekker warm) en bekeken de kerk. Nonnie vond de glas-in-loodramen geweldig. Ik vroeg me al af wat ze van de andere kathedralen zou vinden, die we tijdens onze Vlaanderen Vakantielandtocht nog zouden tegenkomen.

 

Na het Begijnhof wandelden we verder door de stad. We wilden naar het Belfort en de Markt, maar we liepen een beetje verloren. Geen erg, zo kwamen we aan het Godshuis dat ik ooit met school eens had gezien, en dat ik daarna nooit meer teruggevonden had. Per ongeluk zie je dus de beste dingen. Daarna vonden we gelukkig wel de juiste weg. We besloten eerst iets te gaan eten, en deden dat in een broodjeszaak waar het lekker warm was. De smossen waren trouwens ook bijzonder lekker, net als de soep die ik erbij nam om op te warmen. We bleven er een beetje langer hangen dan we normaal zouden doen, omdat het zo koud was buiten. Maar uiteindelijk vertrokken we weer, op zoek naar nieuwe bezienswaardigheden. Grote kathedralen, en natuurlijk het Belfort. We wilden het eigenlijk gaan bezoeken, maar toen we de rij aanschuivers zagen, zakte de moed ons in de schoenen. Het leek Disneyland wel!

 

Terwijl Nonnie een paar Brugse kaartjes kocht, keek ik op de kaart om te zien wat er nog voor interessants te beleven viel. We wilden graag het Stadhuis wel eens zien, maar we hadden wat moeite om dat te vinden. Uiteindelijk slaagden we er toch in. Ook hier konden we trouwens voor een euro naar binnen. We wandelden dus doorheen de mooie zalen, en lazen op de bordjes over de politieke geschiedenis van Brugge. Bovendien waren er ook kaarten, die de opbouw van de stad lieten zien. Ik vind het altijd erg fascinerend om de groei van zo’n middeleeuws dorpje tot een grote wereldstad te kunnen zien. Tegelijk met ons toegangsticket van het stadhuis, konden we ook in de Brugse Vrije binnen, het gebouw ernaast, waar het archief zich bevindt en de mooie zaal waar het Schepencollege vergadert. Met een audiogids gingen we zitten, en luisterden naar de uitleg over schouwen, wanden en schilderijen, die allemaal een stukje Brugse geschiedenis droegen.

 

En toen kwamen we weer buiten en viel de kou ons keihard aan. We besloten dat we het niet langer zagen zitten om nog heen en weer te blijven lopen in deze kou, dus ik belde even naar Mamie om onze terugkomst aan te kondigen. Het duurde uiteindelijk toch nog een hele poos voor we thuisgeraakten, want eerst maakten we nog een tussenstopje bij een kraampje voor een Belgische wafel, en eentje bij een chocoladewinkel voor echte Belgische ‘Manons’. En dankzij de kou waren er ook heel wat treinproblemen, dus moesten we een hele poos wachten op die van ons. Die zat ook nog eens propvol, gelukkig konden we een plekje bemachtigen. Omdat we ook nog eens op de bus zouden moeten wachten, was Einstein zo vriendelijk ons te komen ophalen. Zo kwamen we toch nog op een beschaafd uur thuis, en konden we al snel aanvallen op de pizza’s die in de oven waren geschoven. Van ons voornemen om netjes te eten kwam dus alweer niets in huis, maar dat zou de volgende dag écht anders zijn, want dan hadden we na een dagje Gent afgesproken in Antwerpen met mijn Roommaatje.

 

Na het eten vonden we Monster bereid om een spelletje met ons te spelen. We hebben er een paar uur over gedaan voordat er eindelijk een winnaar bekend was, en dus doken we nadat we alles weer opgeborgen hadden snel in bed. Een hele dag in de kou lopen, je wordt er behoorlijk moe van!

 

10:00 Gepost door Sneeuwwitje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.